Nakon smene Slobodna Miloševića, tranziciona vlada je podržala organizovanje suđenja za ratne zločine pred domaćim sudovima, ali se vrlo brzo pokazalo da postoje ozbiljne prepreke. Policija nije bila spremna da tužiocima preda podatke o počiniocima, pre svega, jer su većina iz redova policije, sa druge strane,tužioci i sudije nisu mogli da obezbede učešće žrtava u suđenjima, pre svega, zbog ne poverenja žrtava u institucije Srbije....

Ocena Regionalnog tima posmatrača: Fond za humanitarno pravo, Beograd i Centar za mir, nenasilje i ljudska prava, Osijek...

Sudsko veće Okružnog suda u Banja Luci (Republika Srpska, BiH) kojim je predsedavao sudija Duško Bojović, donelo je 11. februara 2005. godine oslobađajuću presudu 11-orici policajaca, bosanskih Srba, za nezakonito pritvaranje katoličkog sveštenika Tomislava Matanovića i njegovih roditelja, u Prijedoru, za vreme oružanih sukoba u BiH (čl. 142 Krivičnog zakona Republike Srpske). Ovo suđenje je jedino suđenje za ratne zločine u Republici Srpskoj....

Veće Županijskog suda u Vukovaru izreklo je 13. jula 2004. godine osuđujuću presudu šestorici Srba za krivično delo ratni zločin protiv civilnog stanovništva iz člana 120 stav 1 Osnovnog krivičnog zakona Republike Hrvatske (OKZRH). Jovan Ćurčić je osuđen na zatvorsku kaznu u trajanju od 15 godina, Miloš Držaić na 11 godina, Mladen Maksimović na 8 godina, a Dušan Mišić, Dragan (Čeda) Savić i Jovica Vučenović na kaznu u trajanju od po 7 godina....

U leto 1995. godine, tokom akcije hrvatske vojske “Oluja” oko 200,000 Srba napustilo je zbog straha za svoje živote svoje domove u Republici Hrvatskoj i utočište potražilo na teritoriji Republike Srbije. Veliki broj njih je smešten u kolektivne centre i prihvatilišta, dok su se neki od njih privremeno smestili kod rodbine i prijatelja. Na osnovu Konvencije o statusu izbeglica iz 1951. godine, Protokolu uz ovu konvenciju iz 1967. godine kao i Zakonu o izbeglicama Republike Srbije dolaskom na teritoriju Republike Srbije, ova lica su stekla izbeglički status koji im garantuje zaštitu od prisilnog vraćanja u zemlju iz koje su izbegli....

Doktrina komandne odgovornosti ustanovljena je IV i X Haškom konvencijom iz 1907. godine a prvi put je primenjena nakon I svetskog rata od strane Vrhovnog suda Nemačke na suđenju Emilu Mileru (Emil Muller) u Lajpcigu. Miler je pred ovim sudom osuđen zato što nije sprečio izvršenje zločina, niti kaznio podređene koji su zločine počinili....

U Okružnom sudu u Beogradu 20. januara 2003. godine je počelo suđenje Milanu Lukiću, Oliveru Krsmanoviću, obojici u odsustvu i Dragutinu Dragičeviću i Đorđu Ševiću koji su optuženi za ratni zločin protiv civilnog stanovništva (član 142 KZ SRJ). Ovo suđenje, poznato kao "slučaj Sjeverin", po selu odakle su žrtve, viđeno je u javnosti kao test za srpsko pravosuđe i njegovu spremnost da sudi po zakonu i izrekne presudu kojom će pravda biti zadovoljena....

Vojni sud u Nišu izrekao je 11. oktobra 2002. godine prvu presudu za ratne zločine počinjene tokom oružanih sukoba na Kosovu. Presuda je zasnovana na priznanju bivših vojnika Danila Tešića i Mišela Seregija pred sudom da su početkom aprila 1999. godine u okolini Prizrena ubili a potom spalili tela dvojice neidentifikovanih albanskih civila i priznanju kapetana Rada Radojevića u istrazi da je ubistvo izvšeno prema naredbi oficira bezbednosti potpukovnika Zlatana Mančića. Potpukovnik Mančić je osuđen na sedam godina zatvora, kapetan Radojević na pet godina, vojnik Tešić na četiri i vojnik Seregi na tri godine zatvora....

Pokret OTPOR, osnovan je 1998. godine kao studentska organizacija a zatim je prerastao u masovni pokret mladih protiv režima Slobodana Miloševića. Tokom 1999/2000. godine priapdnici MUP Srbije su nezakonito priveli na informativni razgovor preko 2000 članova OTPOR-a, u toku kojih su često bili izloženi torturi. FHP je intervjuisao preko 300 pripadnika OTPOR-a, žrtava nezakonitog hapšenja. Izjave 176 pripadnika OTPOR-a su pomenute u knjizi FHP-a «Otpor u nadležnosti policije», (izdanje 2000)....