Savetovanje svedoka/žrtava i zastupanje pred sudom: model podrške – Izveštaj o realizaciji projekta
Nakon smene Slobodna Miloševića, tranziciona vlada je podržala organizovanje suđenja za ratne zločine pred domaćim sudovima, ali se vrlo brzo pokazalo da postoje ozbiljne prepreke. Policija nije bila spremna da tužiocima preda podatke o počiniocima, pre svega, jer su većina iz redova policije, Sa druge strane,tužioci i sudije nisu mogli da obezbede učešće žrtava u suđenjima, pre svega, zbog ne poverenja žrtava u institucije Srbije.
Kako zaštititi svedoke na koje javnost i policija gledaju kao na srpske izdajnike?
Ponovno suđenje Saši Cvjetanu pred Sudskim većem Okružnog suda u Beogradu, kojim predsedava sudija Biljana Sinanović, je prvo suđenje za ratni zločin protiv albanskih civila u Srbiji na kojem su svedočile žrtve sa Kosova. Međutim, kao što je Vojni sud u Nišu podigao optužnicu i izrekao presudu kapetanu Vojske Jugoslavije i dvojici vojnika za ubistvo dva NN Albanca, tako se i na ovom suđenju sudi po optužnici u kojoj su većina žrtava označena kao NN lica. Problem je pre svega što domaći tužioci ne vide sebe i u ulozi zastupnika glasa žrtava, te se i ne trude da pribave imena albanskih žrtava. Nažalost, time kažu da te žrtve nama (Srbiji) nisu bitne.
